Category Archives: Σκέψεις – Απόψεις

Αν δεν λερωθείς μη γυρίσεις σπίτι

Αν δεν λερωθείς μη γυρίσεις σπίτι Κάθε καλοκαίρι πηγαίνουμε στο νησί. Εγώ και η μικρή μου κόρη. Για 15 μέρες που φαντάζουν μήνες ολόκληροι γιατί εκεί δεν τρέχεις πια να προλάβεις τίποτα. Το μυαλό και το κορμί σκορπάνε σε καθημερινές

Αχ ρε μαμά, πόση αγάπη μπορείς να χωρέσεις σε ένα τάπερ;

Αχ ρε μαμά, πόση αγάπη μπορείς να χωρέσεις σε ένα τάπερ; Από πάντα, δέσμια του μαμαδίστικου ενστίκτου σου, με ρωτούσες «πεινάς;» «έφαγες;» «σε βλέπω κομμένη». Όλες αυτές οι οισοφαγικές ερωτήσεις από τη μία μου έδιναν στα νεύρα, από την άλλη

Ο δεκάλογος της καλής γιαγιάς

Ο δεκάλογος της καλής γιαγιάς Ο ρόλος της γιαγιάς δεν είναι τόσο εύκολος όσο φαίνεται. Γιατί κάπου εκεί ανάμεσα στην ανιδιοτελή αγάπη για τα εγγόνια και τα παιδιά της, πρέπει να βρει τις ισορροπίες και να μην υπερβαίνει τα όρια.

Μυρίζει ο κόσμος πασχαλιά… μυρίζει άνοιξη

Μυρίζει ο κόσμος πασχαλιά… μυρίζει άνοιξη Οι μέρες τελευταία είναι τόσο περίεργες και «σκοτεινές», που σχεδόν ξεχάσαμε πως ήρθε η άνοιξη, ότι η μέρα έχει μεγαλώσει και πως έχουν ανθίσει ήδη οι αμυγδαλιές και οι πασχαλιές! Σήμερα το πρωί, βγαίνοντας

Όταν το σπίτι της γιαγιάς ήταν κι είναι πάντα ο παράδεισος μας

Όταν το σπίτι της γιαγιάς ήταν κι είναι πάντα ο παράδεισος μας Ένα απ΄τα πράγματα που πιθανώς έχουν μείνει αναλλοίωτα από τότε που ήσουν παιδί μέχρι σήμερα είναι το σπίτι της γιαγιάς και του παππού. Το σπίτι  που γνωρίζεις όσο

Τότε που μετρούσαμε παγωτά και μπάνια… Θυμάσαι;

Τότε που μετρούσαμε παγωτά και μπάνια… Θυμάσαι; Είναι πάνω από 25 τα χρόνια που πέρασαν. Όμως ακόμη θυμάμαι εκείνες τις μέρες… Τότε που έκλειναν τα σχολεία και εγώ γύριζα στο σπίτι με το «ενδεικτικό» της αποφοίτησής μου από την τάξη.

Η ζωή, ξέρει να επιστρέφει συμπεριφορές

Η ζωή, ξέρει να επιστρέφει συμπεριφορές Έχει ο καιρός, γυρίσματα λα λα λα λαααα λέει το λαϊκό το άσμα κι έχει απόλυτο δίκιο ο δημιουργός να ξέρεις. Γιατί είτε το λες κάρμα, είτε το λες μοίρα, είτε το λες θεό,

“Θα σ΄ αγαπώ ότι κι αν γίνει…” Το μικρό όμορφο κείμενο που θα σας φτιάξει τη μέρα

“Θα σ΄ αγαπώ ότι κι αν γίνει…” Το μικρό όμορφο κείμενο που θα σας φτιάξει τη μέρα Χαλάει ποτέ η αγάπη; Λυγίζει άραγε ποτέ και σπάει; Έχω βρει ένα “φάρμακο” για να ξεκινάω τη μέρα μου. Διαβάζω κάθε πρωί –

Παιδικές αναμνήσεις: Ποδόσφαιρο στην αλάνα, «καραβολίδες» και στα τρία κόρνερ πέναλτι

Παιδικές αναμνήσεις: Ποδόσφαιρο στην αλάνα, «καραβολίδες» και στα τρία κόρνερ πέναλτι Ξεσκονίζοντας τις προάλλες την αποθήκη μου, έπεσα πάνω σε ένα κιτρινισμένο τετράδιο που στο εξώφυλλο είχε κολλημένα ξεθωριασμένα αυτοκόλλητα της Panini με παίκτες που αγωνιζόντουσαν στο ελληνικό πρωτάθλημα στις

Κλεμμένες παιδικές αναμνήσεις

Κλεμμένες παιδικές αναμνήσεις Μια χαρακτηριστική εικόνα σχηματίζεται στο μυαλό όλων όταν φτάνει η στιγμή να μας αφηγηθεί κάποιος από τους γονείς ή τους παππούδες μια ιστορία από τα παιδικά τους χρόνια. Αυτή η κιτρινωπή εικόνα ενός, μεγάλης έκτασης, οικοπέδου, γεμάτο

Τι θυμήθηκα τώρα – Δέκα αξέχαστα προϊόντα που σημάδεψαν τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80

Τι θυμήθηκα τώρα – Δέκα αξέχαστα προϊόντα που σημάδεψαν τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του ’80 «Όταν αγοράσαμε την πρώτη μας έγχρωμη πρέπει να κατουρήθηκα από την χαρά μου», γράφει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο Χρόνης Χ. στη νοσταλγική ομάδα Ρετρομάνιαξ,

Η ξεχασμένη μαγεία των ερωτικών επιστολών

Η ξεχασμένη μαγεία των ερωτικών επιστολών Οι ερωτικές επιστολές είναι μια μορφή τέχνης. Κι όσο παλιομοδίτικο ακούγεται αυτό σήμερα, το να αφήσεις τα συναισθήματά σου να αφεθούν πάνω στο χαρτί, δε γίνεται να χάσει ποτέ τη μαγεία του. Ίσως επειδή

Θυμάσαι τότε όταν γυρίζαμε τις κασέτες με το μολύβι;

Θυμάσαι τότε όταν γυρίζαμε τις κασέτες με το μολύβι; Ένα απόγευμα Κυριακής η παρέα της κόρης μου είχε κανονίσει να πάει στα secret rooms ή δωμάτια μυστηρίου, μια νέα τάση διασκέδασης των νεαρών αγοριών και κοριτσιών. Δεν θα αναλύσω λεπτομερώς

Νίκος Καζαντζάκης: Ένα είναι μόνο που αξίζει.. Το ταξίδι

Νίκος Καζαντζάκης: Ένα είναι μόνο που αξίζει.. Το ταξίδι Το ταξίδι κ’ η εξομολόγηση στάθηκαν οι δυο μεγαλύτερες χαρές της ζωής μου. Να γυρίζεις τη γης, να βλέπεις – να βλέπεις- και να μην χορταίνεις- καινούργια χώματα και θάλασσες κι

Αυτοεκτίμηση: Το κλειδί της Ψυχικής Ισορροπίας

Αυτοεκτίμηση: Το κλειδί της Ψυχικής Ισορροπίας «Εκτιμώ τον εαυτό μου» σημαίνει ότι έχω μια θετική εικόνα του εαυτού μου ως ένα άξιο, ικανό και αγαπητό άτομο. Πόσοι, αλήθεια νοιώθετε έτσι; Όλοι όσοι επισκέπτονται το γραφείο ενός Ψυχολόγου, έχουν ως κεντρικό

Το ταψί στο φούρνο, μια Κυριακάτικη συνήθεια που χάθηκε

Το ταψί στο φούρνο, μια Κυριακάτικη συνήθεια που χάθηκε Οι φούρνοι της γειτονιάς ήταν κάτι ευρέως διαδεδομένο στα παλιότερα χρόνια εφόσον δεν είχε ο καθένας την κουζίνα του. Αυτό δημιουργούσε μια αίσθηση γνωριμίας με τον γείτονα σου επειδή έπρεπε σίγουρα

Πενταήμερη, η ωραιότερη ανάμνηση των σχολικών μας χρόνων

Πενταήμερη, η ωραιότερη ανάμνηση των σχολικών μας χρόνων Περνάμε πολλά χρόνια στα θρανία, έτη που στην αρχή φαντάζουν σχεδόν ατέλειωτα. Το νταβαντούρι ξεκινάει εκεί, γύρω στα νήπια, που αποχωρίζεσαι για πρώτη φορά τη μαμά σου και συνειδητοποιείς πως εκεί έξω

Ένα νοσταλγικό και άκρως «ζωντανό» αφήγημα για όσους μεγάλωσαν τη δεκαετία του ’80

Ένα νοσταλγικό και άκρως «ζωντανό» αφήγημα για όσους μεγάλωσαν τη δεκαετία του ’80 Εικόνες που ζήσατε, περνούν από τα μάτια σας σα να είναι σημερινές… Πριν από μερικές ημέρες ο «Άγιος Βασίλης» έφερε στην κόρη μου ένα τάμπλετ. Πάνω στην

Μπορούμε να σβήσουμε αναμνήσεις που μας πληγώνουν;

Οι ψυχολόγοι και οι νευροεπιστήμονες έχουν αφιερώσει σημαντικό ποσοστό των προσπαθειών τους για να κατανοήσουν τη μνήμη και να ανακαλύψουν τρόπους ενίσχυσης της δυνατότητας ανάκλησης. Αλλά είναι πολλοί οι άνθρωποι που απογοητεύονται από την αδυνατότητά τους να ξεχάσουν συναισθηματικά επώδυνες

«Το δάσος με τα μαύρα δέντρα»: H ιστορία που πρέπει να διαβάσουν όλοι οι γονείς

Είμαι στη μέση ενός τεράστιου χαοτικού δωματίου. Βρίσκομαι μέσα σε ένα κρεβατάκι καθιστός, με ψηλά θεόρατα κάγκελα γύρω γύρω. Προσπαθώ να σηκωθώ όρθιος να ζητήσω βοήθεια, τελικά τα καταφέρνω. Κρατιέμαι από τα διχτάκια του κρεβατιού, ανήμπορος να βγω από τη

Δεν ζούμε, τρέχουμε: Το κείμενο για τις ψυχικές ασθένειες που σαρώνει

«Δεν ζούμε, τρέχουμε. Όλο τρέχουμε, κάτι να προλάβουμε, κάτι να κάνουμε, κάποιον να δούμε, κάτι να πληρώσουμε, κάτι να ακούσουμε, κάτι να μάθουμε, κάτι να διαβάσουμε, κάτι. Απ’ τη στιγμή που ανοίγουμε τα μάτια μας μέχρι να τα κλείσουμε, τρέχουμε.

Να κυνηγάς όλα αυτά που σε γεμίζουν

Όταν δε χορεύεις και δεν ξέρεις τα βήματα του χορού, όσες φορές και αν σου τα έχουν δείξει, τα έχεις μελετήσει, όσες λεπτομέρειες και αν έχεις ακούσει για αυτά, αν δεν χορέψεις ο ίδιος, δε θα μπορέσεις ποτέ να μπεις

Stop! οδός αθωότητας… διερχόμενες παιδικές αναμνήσεις

Κι εκεί που περπατούσα βιαστική, να προλάβω και τούτο και τ’ άλλο, -ως συνήθως-,  έπεσα πάνω σ’ ένα Stop . Καθόλου τυχαίο αυτό το Stop και σίγουρα,  όχι ένα ακόμη σήμα του Κ.Ο.Κ. Stop! Οδός Αθωότητας… Περάστε με Προσοχή! Διερχόμενες

Τα μεγαλύτερα μαθήματα στη ζωή τα έφερε η απώλεια

Τα μεγαλύτερα μαθήματα στη ζωή αυτή, μπορώ να πω με σιγουριά πως τα έφερε η απώλεια. Αυτή που σου χτύπησε την πόρτα ένα πρωί και σου άλλαξε τη ζωή που έζησες μέχρι εκείνη τη στιγμή. Σου άφησε αγαπημένα σου πρόσωπα